Op het Engelse platte land

I MADE IT. Ja, natuurlijk wel. Zou knullig zijn als in dat kleine uurtje vliegen zou zijn neergestort he. Zo zenuwachtig als dat ik was liep ik met mijn gigantische hutkoffer en heerlijke klamme handen op ” mijn ”  au pair familie af, die mij kwamen ophalen van het vliegveld . In mijn hoofd had ik al enkele keren nagedacht over hoe ik ze zou begroeten en hoe zij mij zouden ontvangen. Gelukkig werd ik met open armen ontvangen door een 4-jarig jongetje en wist hij me zijn knuffel ook nog eens in mijn handen te drukken. Iets verder naar achteren zag ik in een buggy heel sneaky een leuke toddler met blond haar, blauwe ogen en werkelijk waar de meest lange wimpers ever (waar iedere vrouw van droomt, echt). Vrijwel direct voelde ik me erg opgelucht omdat ik zo open en vrolijk werd ontvangen. Dit is zeker wel een gezin waar ik me thuis zou kunnen voelen, al is dat nu nog echt even wennen en aftasten. Deze dag hebben we heerlijk geluncht op een groot terras achter een boerderij tussen de kippen en varkens (letterlijk)  en de boel een beetje verkend hier. Heerlijk.

Waar ik mij had voorbereid op ‘ raining cats && dogs ‘ is het hier werkelijk waar prachtig weer en steekt de felle zon zich hier prachtig af bij de gigantisch groene gronden. Erg mooi is het platte land hier zeker. Overal leuke, kleine paadjes, heuveltje op, heuveltje af waar je mooi over heen kunt racen met je mountainbike (remmen vereist om niet uit de bocht te vliegen;). Denk dus zeker wel dat ik mij hier ga vermaken de komende paar maanden.

However, het is hier hier bijna tijd voor de ‘boys’  om naar bed te gaan wat betekent dat ze eerst nog lekker mogen badderen en klieren met water. Until next time.

A fin. Lotte.

WhatsApp Image 2017-08-29 at 11.10.11

Welcome,

Omdat het altijd wel netjes is om jezelf even voor te stellen aan nieuwe mensen, bij deze. Mijn naam is Lotte ben 18 lentes jong (eigenlijk herfst, maar lente klinkt leuker) en probeer van iedere dag een feestje te maken as much as possible. Nu je weet hoe oud ik ben en in welk seizoen van het jaar ik ben geboren is het tijd om even iets meer over mezelf op tafel te gooien. Figuurlijk.

Het zou kunnen dat dit misschien al wel de 7e poging is tot het beginnen van een blog. Ja, je leest het goed. Vaak begon ik met volle moed, ging het goed, had ik een aantal trouwe lezers en was er iets in mij dat geen discipline meer had en stopte ik ermee. Waarna ik me weer voor de kop sloeg omdat ik er spijt van had.

Persoonlijk heb ik schrijven altijd al leuk gevonden, of naja, het knutselen met woorden trekt mij wel aan. En taal. Vind ik leuk👍🏼. Op de een of andere manier houd ik er een goed humeur aan over wanneer ik een ‘leuk’ stukje tekst heb weten te schrijven. En ik hoop ook zeker dat de lezers, die er misschien niet eens zijn, dat ook vinden:)

Momenteel studeer ik de lerarenopleiding Engels aan het Windesheim in Zwolle en geniet ik hier erg van. Althans, deadlines, stress en toetsweken , daar wordt natuurlijk niemand vrolijker van. Maar he, dat mag de pret niet drukken want ik ben erg blij met het feit dat ik enigszins weet wat ik met mijn toekomst wil en dat ik een vak heb gevonden waar ik mijn energie zeker wel in wil steken. De propedeuse heb ik inmiddels al met veel enthousiasme binnen weten te slepen en ben dus klaar voor het volgende! En dat volgende is voor 3 maanden naar Engeland (hiephoi)

Waarom ik dan dit blog in het Nederlands schrijf en niet in het Engels? Ja, goeie, ik heb er zelf ook goed over nagedacht maar het leek mij het slimst om lekker in het Nederlands woorden te gaan tikken omdat dit #1 toch net ietsjes makkelijker/sneller gaat en #2 waarschijnlijk mijn publiek vooral bestaat uit mijn lieftallige moeder, die niet zo’n held is met de Engelse taal. Love you though. 

Dus, daar zit ik dan. Met m’n goede gedrag. Om half 1 ’s nachts ineens te besluiten dat het tijd is om het ‘bloggen’ weer op te pakken. Duimpie.

Wat je van mij kunt verwachten op dit stukje internet

Dat zullen vooral blogposts zijn over wat ik mee maak in mijn periode in het mooie Engeland en wat mij daar zoal opvalt aan het leven daar. Lijkt me leuk.

 

 

Until next time.

A fin.

Lotte