Ode aan de Brit

Probeer je eens voor te stellen hoe het is wanneer je als wildvreemde toerist (niks mis mee)  in een ietwat onbekende stad bent en niet weet welke kant je uit moet. Dan is het toch meer dan geweldig wanneer er iemand naar je toe komt en vraagt of je wat hulp kunt gebruiken. Precies dat overkwam mij vandaag. Wat mij dan zeker opvalt is dat dit niet ‘toevallig’  een keer gebeurt, maar haast in de ware aard van de Brit ligt. In Nederland zal dat minder gauw gebeuren dan in Engeland.

Dat is nou precies wat Engeland zo ontzettend tof maakt! Want wanneer je eenmaal met iemand aan de praat bent geraakt over iets simpels, loopt het gesprek al vaak wat verder uit. En krijg je, met geluk,  nog wat te horen over de Engelse geschiedenis over het dorpje/plaatsje/stad waar je in bent (ja, echt waar!)  Ook al is het van een wildvreemde. En wanneer je dan ook nog te horen krijgt dat je Engels wel pluis zit voor een Nederlander kan je dag niet meer stuk (want ja, daarvoor ben ik hier uiteindelijk). Vind ik leuk.

Wat ook een erg grappig ‘ feitje ‘  is van de Brit, is dat iedereen, maar dan ook echt iedereen, je groet met ‘Heya, how are you doing ?”  Dit is natuurlijk meer even een beleefdheidsvraagje en wordt eigenlijk al vrij gauw weggewuifd, toch neemt dat in mijn mening niks weg van hoe vriendelijk de Engelsen eigenlijk zijn. Kunnen heel wat mensen een voorbeeld aan nemen.

Dus, taak voor vandaag, BE NICE. haha nee grapje. (Wel doen hoor).

A fin. Lotte.

IMG_2246.JPG

Dit was afgelopen week in Cirencester (Cotswolds) waar ik me prima vermaakt heb in de oude straatjes en schattige boetiekjes.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s